Personen S

 

Pieter (Piet) van Sabben (engelandvaarder)

Geboren op 19 april 1924 te Den Haag
Overleden op 26 februari 1945 te Neuengamme, Duitsland

Piet van Sabben - Medisch experiment

Pieter van Sabben (19) uit Den Haag studeert aan de Technische Hogeschool Delft, maar moet onderduiken als hij in mei 1943 weigert de loyaliteitsverklaring te ondertekenen. Hij gaat naar Johannes de Dreu in Zeist, waar hij zich onder het kippenhok mag verstoppen. Tijdens een razzia is hij daar bijna gestikt.

Zijn stiefmoeder vindt het te gevaarlijk worden en raadt hem aan zich bij de Duitse politie te melden. Hij wordt te werk gesteld in Duitsland; in een Volkswagenfabriek moet hij zware arbeid verrichten. Zijn handen verbindt hij met WC-papier. Hij ontsnapt op 25 augustus 1943 en vlucht naar Emden, Noord-Duitsland. Zijn broer is daar loodsman en probeer hem naar Engeland te brengen. Als dat niet lukt, probeert hij naar Nederland terug te gaan, maar bij de grens wordt hij gepakt en naar Emden teruggebracht. Wegens ziekte wordt hij naar Bochum overgeplaatst en na herstel op 24 april 1944 op transport naar Neuengamme gezet. Daar krijgt hij kampnummer 29927.

Op 19 juli wordt bij wijze van medisch experiment via een rubber slangetje de TBC-bacterie in zijn longen ingebracht, waarna dr. Heissneire zijn ziekteverloop laat documenteren. Piet Sabben overlijdt op 26 februari 1945.

Op 19 september 1945 wordt een herdenkingsdienst gehouden in de Nieuwe Kerk in Delft. In deze protestante kerk wordt de dienst geopend door pater P. v.d. Kooy. Hij laat de aanwezigen staand het 'Wilt heden nu treden' zingen. Daarna komt R. van Nordheim, leider van het Delftse studentenverzet, aan het woord om de gevallen studenten te herdenken, onder wie ook de Engelandvaarders Jan Andriesse, Jaap van Assenbergh, Eetje von Baumhauer, Jan van Blerkom, Oscar de Brey, Robbie Cohen, Paul van Dantzig, Karel Glaser, Charley Hugenholts, Coen de Iongh, Willy Olland, Guus van Poeteren, Bert Sloth Blaauboer en Dirk van Swaay.

De volgende spreker was prof.ir. W. Schermerhorn, de minister-president, die benadrukt dat de jongens studenten zijn, maar 'eerst en voor alle dingen jonge menschen met een sterk gevoel voor recht en gerechtigheid.'

Na het zingen van 'Wat de toekomst brenge moge' beklimt dominee F.J. Pop de kansel. Hij wijst erop dat dit de eerste keer is dat een academisch jaar met een kerkelijke bijeenkomst wordt geopend.